Από το Πάσχα με το Πάσχα

Αναμφισβήτητα, ο Ιησούς Χριστός ήταν ένα εβραϊκό Πάσχα παρατηρώντας άτομο. Ποτέ δεν κράτησε μια Πάσχα στη ζωή του! Πώς λοιπόν, έκανε την ημέρα που παρατηρούνται και οι δύο που έχουν προβλεφθεί για τη θυσιαστική εμβλήματα του σώματός Του και η αλλαγή του αίματος από το Πάσχα του Πάσχα; Ποιος το έκανε και πώς γίνεται;

Γ ιστορία hurch είναι μια συναρπαστική ιστορία. Υπάρχουν πολλές οπτικές γωνίες και προσεγγίσεις που μπορεί κανείς να λάβει κατά την εξερεύνηση τις αποχρώσεις της εκκλησιαστικής ρεκόρ. Ωστόσο, τα μέσα με τα οποία Πάσχα εγκαταλείφθηκε και αντικαταστάθηκε με το Πάσχα είναι αρκετά απλή και σαφώς τεκμηριωμένη ως προς το ποιος και πώς έγινε αυτό. Το πραγματικό ερώτημα που υπογραμμίζουν αυτό το ζήτημα είναι αν έχουν το δικαίωμα να το κάνει και το πιο σημαντικό, είναι ότι αυτό που ήθελε ο Ιησούς;

Προτού να απαντήσει στα ερωτήματα αυτά, ας επανεξετάσει τα ιστορικά γεγονότα για το πώς και ποιος έκανε την αλλαγή αυτή ώστε να μπορέσουμε να θέσει αυτό το γεγονός σε κατάλληλο πλαίσιο. Διαφορετικά, θα μπορούσαμε να περιθωριοποιήσει τη σημασία του αποτελέσματος και παραβλέπουν την πραγματική τραγωδία αυτής της παράνομης αλλαγής.

Πώς Πάσχα εγκαταλείφθηκε και αντικαταστάθηκε

Κατά την επανεξέταση του ιστορικού ρεκόρ του «Πάσχα / Πάσχα" αντιπαράθεση, είναι αναμφίβολο ότι τα πρώτα Καινή Διαθήκη Εκκλησία δεν τήρησε το Πάσχα. Συνέχισαν παρατηρώντας εβραϊκό Πάσχα, αλλά με μια νέα σημασία και κατανόηση. Ειδοποίηση,

"Δεν υπάρχει καμία ένδειξη για την τήρηση του φεστιβάλ Πάσχα στην Καινή Διαθήκη, ή στα συγγράμματα των Αποστολικών Πατέρων ... Οι πρώτοι Χριστιανοί συνέχισαν την τήρηση] φεστιβάλ του εβραϊκού [του Θεού, αν και σε ένα νέο πνεύμα, όπως εορτασμοί επετείων των γεγονότων οποίους οι εν λόγω φεστιβάλ είχε προαναγγελθεί, "(Εγκυκλοπαίδεια Britannica, 11η έκδοση, p.828).

Επιπλέον, μας πληροφορεί,

"Επίσης δεν έχουν τους αποστόλους, ως εκ τούτου ούτε τα Ευαγγέλια, οπουδήποτε επέβαλε ... Πάσχα ... Ο Σωτήρας και των αποστόλων Του μας κάλεσε σε καμία περίπτωση δεν το νόμο να διατηρηθεί αυτή η γιορτή [Πάσχα] ... Και ότι η τήρηση δεν προερχόταν από την [νομοθεσία των αποστόλων], αλλά ως έθιμο τα ίδια τα γεγονότα δείχνουν »(τέταρτη λόγιος αιώνα, Σωκράτης Σχολαστικός, Εκκλησιαστική Ιστορία, κεφάλαιο 22).

Ο Απόστολος Παύλος επιβεβαιώνει ότι διατήρησε τη συνήθη τήρηση του εβραϊκού Πάσχα, που δόθηκε σ 'αυτόν ο ίδιος ο Χριστός, όταν είπε, «Διότι έχω λάβει του Κυρίου αυτό που έχω ήδη αναπτύξει το unto εσείς, ότι ο Κύριος Ιησούς το ίδιο βράδυ στο οποίο προδόθηκε [όχι την Κυριακή του Πάσχα] πήρε το ψωμί »(1 Κορινθίους 11:23). Λάβετε υπόψη σας τον Ιησού Χριστό προδόθηκε κατά τη διάρκεια της νύχτας της Νισάν 14 (Λουκ. 22:15-22), η οποία ήταν η μέρα του Πάσχα (Έξοδος 12:6-13).

Με αυτό το αδιαμφισβήτητο γεγονός και σύνδεση στο μυαλό, πώς ήταν αυτό άλλαξε από την 14η Νισάν (Πάσχα) έως την Κυριακή μετά την πρώτη πανσέληνο μετά την εαρινή ισημερία, και τους αποδίδεται το όνομα του Πάσχα; Αναμφισβήτητα, αυτό δεν είναι μικρή αλλαγή από την αρχική τήρηση ότι ο Ιησούς Χριστός χαρακτηριστικό παράδειγμα. Επιπλέον, για να αντικαταστήσει τις αρχές της δικής παράδειγμα του Ιησού »είναι προφανώς αλαζονικό, στην καλύτερη περίπτωση? Και στη χειρότερη περίπτωση, αυτό είναι οριστικές αιρετική! Πώς θα μπορούσε μια τέτοια κραυγαλέα αντίφαση πράξη και θα ερχόταν να έχουν τη δυνατότητα να λάβει μέρος;

Σίγουρα, πρέπει πρώτα να καταλάβουμε το έριδος μεταξύ των Δυτικών συνάξεις μολύβδου από τη Ρώμη και την Ανατολική κοινότητες ασιατική. Αυτή η συζήτηση ενταθεί κατά το δεύτερο αιώνα και είναι ιστορικά γνωστή ως Quartodeciman διαμάχη. Quartodeciman είναι απλά ένα λατινικό όρο υποδεικνύει δέκατο τέταρτο. Ποια η ιστορικότητα του δεύτερου αιώνα προκύπτει είναι ότι υπήρχε μια διαμάχη το δέκατο τέταρτο. Συγκεκριμένα, αφορά την αλλαγή του 14ου της Νισάν (Πάσχα), το Πάσχα με όλες τις συνδέσεις των ενώσεων ειδωλολατρικό της, και την τυπολογία της γονιμότητας και της γονιμότητας. Αυτό ήταν αναμφίβολα αμφισβητήθηκε και απορρίφθηκε από τις συνάξεις των ασιατικών Ανατολής. Ήρθε σε ένα κεφάλι όταν Πολύκαρπος, ο επίσκοπος της Σμύρνης, που αντιμετωπίζουν μακριά με Anticetus, ο κατ 'εξοχήν επισκόπου Ρώμης σε περίπου 150 μ.Χ.

Ανακοίνωση για ό, τι η ιστορία μας λέει από την Καθολική Εκκλησία η ίδια, σχετικά με τη δεύτερη αυτή διαμάχη αιώνα:

"Η επισκοπές όλων Ασίας, από τις παλαιότερες παραδόσεις [Πάσχα], έκρινε ότι η δέκατη τέταρτη ημέρα της σελήνης, την οποία ημέρα που οι Εβραίοι ήταν διέταξε να θυσιάσει το αρνί, θα πρέπει πάντα να θεωρείται ως η γιορτή της ζωής, δίνοντας Πάσχα [Πάσχα] ... Ωστόσο, δεν ήταν το έθιμο των εκκλησιών στον υπόλοιπο κόσμο [κυρίως της Δύσης, εκπροσωπούμενη από την Ρώμη], να θέσει τέλος σε αυτό το σημείο [δήθεν μη βιβλική βάση γρήγορα τελειώνει την Κυριακή του Πάσχα], όπως τήρησαν τις πρακτικές, οι οποίες, από αποστολική παράδοση έχει επικρατήσει μέχρι σήμερα ... Συνόδους και τα συγκροτήματα των επισκόπων δεν [] το παράδειγμα του Ιησού Χριστού έγιναν σχετικά με αυτό το λογαριασμό και όλα με μία συναίνεση μέσω της αμοιβαίας αλληλογραφία συνέταξε ένα εκκλησιαστικό [διάταγμα αντικαθιστά προσωπικό παράδειγμα του Χριστού όπως καταγράφεται στα ευαγγέλια] ότι το μυστήριο της αναστάσεως του Κυρίου θα πρέπει να εορτάζεται σε καμία περίπτωση δεν προάλλες όμως, την Κυριακή [Πάσχα] και ότι θα πρέπει να τηρούν το κλείσιμο της αναστάσιμο γρήγορα εκείνη την ημέρα μόνο. Μια επιστολή του Αγίου Ειρηναίος είναι από τα αποσπάσματα που αναφέρονται ακριβώς, και αυτό δείχνει ότι η ποικιλία των πρακτικών όσον αφορά Πάσχα υπήρχε τουλάχιστον από την εποχή του Πάπας Σίξτος. Περαιτέρω, ο Ειρηναίος αναφέρει ότι ο Άγιος Πολύκαρπος [επίσκοπος της Σμύρνης], ο οποίος όπως και οι άλλες ασιατικές, κράτησε το Πάσχα την δέκατη τέταρτη ημέρα του [φεγγάρι που στην πραγματικότητα είναι εβραϊκό Πάσχα], ανεξάρτητα από την ημέρα της εβδομάδας που θα μπορούσαν να είναι, μετά από αυτήν την παράδοση που ο [Πολύκαρπος] ισχυρίστηκαν ότι προέρχονται από το St John ο απόστολος, αλλά δεν μπορούσε να πειστεί από τον Πάπα Anicetus να εγκαταλείψει την τήρηση του Quartodecimen. Το ζήτημα που συζητήθηκε ήταν επομένως κατά κύριο λόγο εάν Πάσχα επρόκειτο να διατηρηθεί σε μια Κυριακή, ή αν οι Χριστιανοί πρέπει να τηρούν τις holyday των Εβραίων ... Εκείνοι που διατηρούνται Πάσχα [Πάσχα] με τους Εβραίους κλήθηκαν Quartodecimans "(Η Καθολική Εγκυκλοπαίδεια, η δική μου υπογράμμιση. )

Σαφώς, το ιστορικό ρεκόρ από την Καθολική Εκκλησία αποδεικνύει ότι αυτοί οι ίδιοι επέλεξαν να ασκήσουν την εξουσία να αλλάξουμε και αποσυνδέει τη σύνδεση του Πάσχα. Αναμφισβήτητα, υπήρχε ένα μακροπρόθεσμο πρόγραμμα για την αλλαγή και να υπονομεύσουν οποιαδήποτε και όλες τις ενώσεις που συνδέουν εβραϊκό-ισραηλινό ερεισμάτων που θεμελιακών στην πρώιμη χριστιανική εκκλησία. Θυμηθείτε, ο Παύλος είπε, το νοικοκυριό του Θεού (της Εκκλησίας) είναι "επί το θεμέλιον των αποστόλων και προφητών όχι [Συνόδων, συμβούλια, και επίσκοποι], ο Ιησούς Χριστός ο ίδιος τον ακρογωνιαίο λίθο αρχηγός,» (Εφεσίους 2:20) . Υπήρξε απολύτως δεν είναι κάτοχος άδειας για την αλλαγή του πλαισίου της λατρείας έξω από τα δικά της περισυλλογής του Ιησού Χριστού των λατρείας γεγονός που επιβεβαιώνεται και από τις συνήθειες της ζωής Του, και τα έθιμα (1 Πέτρου 2:21? 1 John 2:6). Είναι σημαντικό να θυμόμαστε: Ο Ιησούς Χριστός ποτέ δεν κράτησε μια Πάσχα στη ζωή του! Είναι αναμφισβήτητο ότι το Πάσχα δεν έχει καμία βιβλική σχέση, ίδρυμα, ή η αρχή για το όνομα του Ιησού Χριστού που πρέπει να τηρούνται από κάθε οποίοι ισχυρίζονται Χριστό ως Σωτήρα τους.

Ωστόσο, η τάση αυτή τελικά έγινε νόμος το έτος 325 μ.Χ. κατά τη Σύνοδο της Νίκαιας. Και πάλι, ανακοίνωση από την Καθολική Εγκυκλοπαίδεια:

«Ο ίδιος ο αυτοκράτορας [Κωνσταντίνος] εγγράφως στις εκκλησίες μετά τη Σύνοδο της Νίκαιας, προτρέπει:« Στη συνάντηση αυτή το ζήτημα που αφορά την πιο ιερή μέρα του Πάσχα, συζητήθηκε και αποφασίστηκε από την ενωμένη απόφαση της το σύνολο των σημερινών [ανεξάρτητα από την παράδειγμα του Ιησού Χριστού, Matthew 26:17-30], ότι αυτή η γιορτή θα έπρεπε να τηρούνται από όλους και σε κάθε θέση για μία και την ίδια ημέρα [Κυριακή του Πάσχα] ... Και πρώτα απ 'όλα φαινόταν μια ανάξια πράγμα που κατά τον εορτασμό της αυτό το πιο ιερή γιορτή θα πρέπει να ακολουθήσουμε την πρακτική των Εβραίων, οι οποίοι έχουν μιανθεί impiously τα χέρια τους με τεράστια αμαρτία ... Για λάβαμε από Σωτήρα μας, μια διαφορετική [τρόπος Σε περίπτωση που στη συνέχεια είναι η βιβλική απόδειξη ή χριστολογική άδεια?] ... και εγώ ο ίδιος [ Κωνσταντίνος] έχουν αναλάβει την υποχρέωση ότι η απόφαση αυτή θα πρέπει να τύχουν της έγκρισης του οξύνοια σας με την ελπίδα ότι η σοφία σας θα παραδεχτώ ευχαρίστως ότι η πρακτική που παρατηρείται [Κυριακή του Πάσχα] με τη μία στην πόλη της Ρώμης και στην Αφρική, σε όλη την Ιταλία και την Αίγυπτο με ... ολόκληρη ενότητα της αποφάσεως. "

Και τέλος, στο πλαίσιο των Συμβουλίων άρθρο στην Καθολική Εγκυκλοπαίδεια, πάλι διαβάζουμε σχετικά με τον σκοπό του Συμβουλίου της Νίκαιας. «Η πρώτη οικουμενική, ή του Συμβουλίου, της Νίκαιας (325 μ.Χ.), διήρκεσε δύο μήνες και δώδεκα ημέρες. Τριακόσιοι και δεκαοχτώ επίσκοποι ήταν παρόντες. Hosius, επίσκοπος της Κόρδοβα, με τη βοήθεια ως έξαρχος του Πάπα Sylvester. Ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος ήταν επίσης παρών. Γι 'αυτό το συμβούλιο οφείλουμε το Σύμβολο της Πίστεως της Νικαίας, τον προσδιορισμό έναντι Αρείου [η οποία ήταν μια αίρεση αμφισβητεί την θεότητα του Ιησού Χριστού], την πραγματική θεότητα του Υιού του Θεού, και ο καθορισμός της ημερομηνίας για τη διατήρηση του Πάσχα "[οι οποίες αντιτάχθηκαν στην Quartodecimans που παρατηρήθηκαν Passover].

Μετά τη Σύνοδο της Νίκαιας, η κυβέρνηση Ρωμαϊκή έγινε πιο μπερδεύτηκε με τα εκκλησιαστικά θέματα της Εκκλησίας, εκτροχιάζονται περαιτέρω από την αρχική πρόθεση με πολλαπλά μέσα. "Αυτοκράτορας Θεοδόσιος (378-398 μ.Χ.), που ο Χριστιανισμός το κράτος Θρησκεία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, και έκανε εκκλησία την υποχρεωτική ασφάλιση. Αυτή ήταν η χειρότερη καταστροφή που έπληξε ποτέ την εκκλησία. Η αναγκαστική μετατροπή των εκκλησιών γεμάτη με ανθρώπους αδιόρθωτος ... Η εκκλησία είχε αλλάξει τη φύση της, είχαν εισέλθει μεγάλη αποστασία της (2 Θεσσαλονικείς 2:1-12), είχε γίνει ένας πολιτικός οργανισμός του Πνεύματος και στη διάρθρωση των Αυτοκρατορική Ρώμη, και πήρε τη μύτη του -να βουτήξουν στη χιλιετία της παπική βδελύγματα. Η Imperial εκκλησία του 4 ^ου και 5 ^ου αιώνα είχε γίνει ένα εντελώς διαφορετικό όργανο από τους κατατρεγμένους εκκλησία των πρώτων τριών αιώνων. Στη φιλοδοξία του να αποφανθεί έχασε και ξέχασε το Πνεύμα του Χριστού »(Αγία Γραφή Halley του εγχειριδίου, Paganization της Εκκλησίας, σ. 760).

Εντοπισμός Συγκεκριμένα Ποιος έκανε την αλλαγή

Δυστυχώς, ο συνδυασμός της κοσμικής εξουσίας της Ρώμης και την ενσωμάτωση των εορτές γονιμότητας (που εγκρίθηκε από πολλές από τις υπάρχουσες θρησκείες παγανιστικές ότι το κορεσμένο Ρώμη) πήρε το φόρο του. Με αναγκαστική συμμόρφωση ή / και διώξεων, η Ρωμαϊκή Εκκλησία στο περιθώριο την αληθινή Εκκλησία, μειώνοντας την επιρροή της. Σε όλη την ιστορία, τους Χριστιανούς που έχουν παραμείνει πιστοί τις εντολές και την μαρτυρία του Ιησού Χριστού (Αποκάλυψη 12:17), έχουν συγκριτικά μικρή, όταν μετράται σε σχέση με την παραδοσιακή χριστιανική κοινότητα που προέκυψε και ήταν τόσο μεγάλο βαθμό από την ελληνιστική διδασκαλίες του ελληνορωμαϊκού κουλτούρα. Τις ελευθερίες που λαμβάνονται από την Καθολική Εκκλησία και πολλές από τις Πάπες, επίσκοποι, συμβούλια, σύνοδοι, και ο αυτοκράτορας για να αναδιατάξετε τη θεολογία της αρχικής διδασκαλίες του Χριστού είναι εξωφρενικό. Δυστυχώς, πολλές από τις παραδοσιακά Χριστιανισμού, προτεσταντικής ή καθολικός, δεν είναι θεολογικά σωστή.

Ανακοίνωση για ό, τι ο Ιησούς λέει,

"Πολλοί θα μου πουν εκείνη την ημέρα, Κύριε, Κύριε, δεν έχουμε προφήτεψε στο όνομα σου; Και στο όνομα σου έχει θέσει έξω διαβόλους; Και στο όνομα σου κάνει πολλά θαυμαστά έργα; Και τότε θα μπορώ πρεσβεύουν προς αυτούς, ποτέ δεν ήξερα πως: απομακρυνθεί από εμένα, εσείς που ανομία εργασίας [] ανομία. "(Κατά Ματθαίον 7:22-23, ASV)

Θα μας έκανε καλά να εξετάσει το ενδεχόμενο πολύ σοβαρά. Είναι εύλογο να νομίζετε ότι είστε παρακαλώντας το Θεό, ενώ στην πραγματικότητα δεν είσαι. Είναι σημαντικό να Κυρίου μας ότι λατρεία Του στο πνεύμα και στην αλήθεια. Αγάπη της αλήθειας σημαίνει να ζεις την αλήθεια. Πρέπει να αγαπούν να κάνουν? Ο ακροατές δεν είναι δικαιολογημένες (1 Ιωάννη 3:17-18). Ενεργεί εξ όσων γνωρίζουμε, ζουν την πίστη μας είναι το κλειδί για την αιτιολόγηση και γνωρίζοντας τον αληθινό Θεό (Ιακώβου 2:15-26). Ανακοίνωση, "Και γιατί με φωνάζουν ye, Κύριε, Κύριε, και δεν τα πράγματα που μπορώ να πω; Κάθε πρόσωπο το οποίο ερχεται σε μένα και heareth λόγια μου, και doeth τους, θα σας δείχνω στους οποίους είναι σαν. "Διαβάστε το υπόλοιπο έναντι βρίσκεται στο Λουκά 6:46-49. Είναι αποκαλυπτική υπό το πρίσμα των ιστορικών δεδομένων που μόλις διαβάσετε.

Είναι το ύψος της αλαζονείας, ματαιοδοξία, και εγώ για να παρακάμψουν τον Θεό σε περιοχές Αυτός διατηρεί αποκλειστική αρμοδιότητα να καθορίσει. Το ιστορικό αρχείο του Πάσχα / Πάσχα διαμάχη αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα για το πώς ο άνθρωπος προσπαθεί να αποφύγει τον Θεό, αποφεύγοντας εξουσία του. Ιστορία αποκαλύπτει ότι ο συνδυασμός της κυβέρνησης ελληνορωμαϊκής, που εφαρμόζονται από την εκκλησιαστική αρχή της Πάπες και Καθολικών Συμβούλια κατά τη διάρκεια των αιώνων, η οποία αντικαταστάθηκε με το εβραϊκό Πάσχα Πάσχα. Δεν υπάρχει καμία βιβλική οδηγία ή Χριστός-όπως π.χ. σε όλη την Αγία Γραφή που επιτρέπει στον φορέα του Πάσχα ως χριστιανός Αγίου!

Χωρίς αμφιβολία, στην περίπτωση αυτή, γιατί να μην εξετάσει, ακολουθώντας το παράδειγμα του Ιησού Χριστού μας άφησε και να αρχίσει η τήρηση του Πάσχα, αντί του Πάσχα, όπως είχε προβλεφθεί αρχικά ο ίδιος ο Χριστός;

Θέλετε να μάθετε περισσότερα για την ημέρα που ο ίδιος ο Χριστός που ασκούνται και που παρατηρήθηκαν; Αίτημα το δικό σας αντίγραφο της ΔΩΡΕΑΝ Το Πάσχα - Είναι για τους Χριστιανούς; σήμερα!

Επίσης διαθέσιμες στο διαδίκτυο.

Άλλα είδη που πρέπει να διαβάσετε

• Οι ημέρες των αζύμων
• Η εξέλιξη των Χριστουγέννων
• Δεν Περισσότερα Χριστούγεννα
• Η προέλευση της το Χριστουγεννιάτικο Δέντρο
• Όργιο